Σάββατο, 12 Μαΐου 2018

Η περίπτωση του Ακίνδυνου Αλβανού


ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 1946 - 1949

Από τη δράση της Στενής Αυτοάμυνας



Οι κατηγορούμενοι στη δίκη της Στενής Αυτοάμυνας

Στις 29 Απρίλη 2018, η ΚΟ Κεντρικής Μακεδονίας του ΚΚΕ πραγματοποίησε μεγάλη εκδήλωση στο αμφιθέατρο του Πολυτεχνείου. Η εκδήλωση έγινε στο πλαίσιο του γιορτασμού για τα 100 χρόνια ζωής και ασίγαστης πάλης του ΚΚΕ και ήταν αφιερωμένη στους κομμουνιστές και άλλους μαχητές και μαχήτριες του ΔΣΕ, που οδηγήθηκαν στα έκτακτα στρατοδικεία της Θεσσαλονίκης, την περίοδο 1946 - 1951. Πολλοί εκτελέστηκαν πίσω από τις φυλακές του Γεντί Κουλέ και άλλοι καταδικάστηκαν σε πολύχρονες ποινές, ζώντας φυλακισμένοι επί πολλά χρόνια.

Οι δίκες αφορούσαν κυρίως κομμουνιστές και κομμουνίστριες του παράνομου μηχανισμού του ΚΚΕ και του ΔΣΕ, ειδικότερα τους λεγόμενους Αυτοαμυνίτες, μέλη και στελέχη του ένοπλου βραχίονα στις πόλεις, γνωστού και με την ονομασία Δημοκρατικός Στρατός Πόλεων. Μέσα από το πλούσιο περιεχόμενο της εκδήλωσης αναδείχτηκε μια ηρωική, αλλά και κατασυκοφαντημένη πλευρά της πάλης του ΚΚΕ, της στάσης των καλύτερων παιδιών του στην παρανομία, στα βασανιστήρια, στις δίκες, στο εκτελεστικό απόσπασμα.
Υπάρχουν μια σειρά από πτυχές της ένοπλης ταξικής σύγκρουσης 1946 - 1949, που είναι λιγότερο γνωστές, για διάφορους λόγους, ιστορικούς και πολιτικούς. Μία από αυτές τις πτυχές είναι ο ένοπλος αγώνας στις πόλεις κατά την περίοδο 1946 - 1949 και τα προβλήματα στην ανάπτυξή του.
Ενας αντικειμενικός λόγος αυτής της έλλειψης είναι η απουσία εκτεταμένων αρχειακών πηγών για τη δράση των ένοπλων ομάδων στις πόλεις, αν εξαιρέσει κανείς ορισμένες εκθέσεις του ΔΣΕ ή κάποιες εκφωνήσεις του ρ/σ «Ελεύθερη Ελλάδα», για τη δράση των σαμποτέρ και ελεύθερων σκοπευτών την περίοδο 1948 - 1949, και γενικά ανάλογης φύσης δεδομένα, χρήσιμα, αλλά όχι αρκετά από μόνα τους. Το ζήτημα είναι σχετικά σύνθετο και απαιτεί πιο συστηματική εξέταση.



Ο Ακίνδυνος Αλβανός απολογείται θαρραλέα στο Στρατοδικείο

Κατά καιρούς έχει απασχολήσει «ιστορικούς» και άλλους ο αγώνας της Στενής Αυτοάμυνας στη Θεσσαλονίκη, ως ένα μέρος της ένοπλης σύγκρουσης 1946 - 1949. Αλλά η προσέγγισή του είναι αρκετά προβληματική, όπως γενικά για τέτοιου είδους παράνομους βραχίονες του κινήματος.

Εκτός από την έλλειψη ουσιαστικών πηγών, η δράση και η κατάληξη της Στενής Αυτοάμυνας είναι οι λόγοι που ο αγώνας αυτός έχει περιβληθεί με μυστήριο και ίντριγκα, κυρίως από μέρους της αστικής ιστοριογραφίας. Ετσι, σχετικά με τη λεγόμενη υπόθεση της «ΟΠΛΑ» στη Θεσσαλονίκη, η δίκη της οποίας έγινε από τις 28 Αυγούστου μέχρι τις 11 Σεπτέμβρη 1947, με τους 67 κατηγορούμενους και 47 εκτελεσμένους, απαιτείται μια εκτενέστερη αναφορά, σε άλλο επίπεδο. Μεταξύ πολλών ερωτημάτων, αποτελεί θέμα προς εξέταση κατά πόσο η εικόνα που παρουσιάστηκε στη δίκη αντιστοιχεί στην πραγματικότητα.
Πάντως, είναι αξιοσημείωτο ότι τα πρακτικά του Εκτακτου Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης για τη δίκη της Στενής Αυτοάμυνας τυπώθηκαν και κυκλοφόρησαν στη Θεσσαλονίκη, αμέσως μετά τη δίκη, το 1947, εκ μέρους μιας ψευδεπίγραφης, άγνωστης κατά τ' άλλα «οργάνωσης», με τίτλο Αντιφασιστική Δημοκρατική Ενωσις, η οποία ήταν αναμφίβολα κατασκεύασμα της Ασφάλειας. Στόχος ήταν βέβαια να γίνει όσο το δυνατό μεγαλύτερη προπαγάνδα ενάντια στο ΚΚΕ και στον ΔΣΕ, να εμφανιστούν οι αγωνιστές της Αυτοάμυνας ως δολοφόνοι και τρομοκράτες. Πάντως, αυτή η δημοσιοποίηση αποτελεί και τη βάση όσων έχουν γραφτεί σχετικά.
Δοσμένος στο ΚΚΕ και στους αγώνες του λαού
Μια ηγετική φυσιογνωμία που αναδείχτηκε αυτήν την περίοδο είναι ο Ακίνδυνος Αλβανός, βασική μορφή του στρατιωτικού βραχίονα της Αυτοάμυνας στη Θεσσαλονίκη, ο οποίος δικάστηκε όταν ήταν 38 χρόνων1. Ηταν εργάτης λατομείου. Διατέλεσε πρόεδρος του Σωματείου Οικοδόμων Μυτιλήνης. Αργότερα εκπροσώπησε τους ακτήμονες αγρότες.



Με το χαμόγελο στα χείλη, δεμένοι με χειροπέδες, μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα. Δεξιά η Ευθυμία Πατσιά και ο Τηλέμαχος Βασδέκης, στην 3η σειρά εκτέλεσης των καταδίκων της Στενής Αυτοάμυνας


Ας δούμε πώς παρουσίασε ο ίδιος τον εαυτό του στο Εκτακτο Στρατοδικείο: «Είμαι από το χωριό Αγία Παρασκευή της Μυτιλήνης. Το 1932 οργανώθηκα στο Κομμουνιστικό Κόμμα, γιατί είναι κόμμα της εργατικής τάξης, που είμαι εργάτης και συλλογικά ανήκω σ' αυτό. Από τότε που οργανώθηκα στο Κόμμα, με την καθοδήγηση του Κόμματος, πάλεψα για την εξυπηρέτηση του εργαζόμενου λαού για τα ζητήματα του χωριού, κυρίως τους ακτήμονες.
Σαν πρόεδρος του Συνεταιρισμού Ακτημόνων πάλεψα να πάρω τα τσιφλίκια, τα ανταλλάξιμα. Η δουλειά μου αυτή χαρακτηρίστηκε αναρχική και εκτοπίζομαι ένα χρόνο στη Σίκινο. Αλλος αγώνας είναι για τους φόρους, που έρχονται οι φοροεισπράκτορες και πανικοβάλλεται ο κόσμος, και παλέψαμε για την αναστολή των ενταλμάτων, να τα πληρώσουν όταν θα έχει συγκομιδή. Η αναστολή επέτυχε, αλλά εγώ φυλακίστηκα επτά μήνες για αντίσταση κατά της αρχής. Οι δύο φυλακές δεν ήταν για το άτομό μου, αλλά γιατί πάλευα για την καλυτέρευση της τάξεως και του συμφέροντος του λαού, γιατί έτσι θα καλυτέρευε και το ατομικό μου συμφέρον.
Με την 4η Αυγούστου περνώ όλα τα βασανιστήρια των Ασφαλειών και κλείνομαι στο κάτεργον της Ακροναυπλίας, στην ελληνική Βαστίλλη. Επ' αόριστον με έκλεισαν ωσότου κάνω δήλωση. Κάθησα επτά χρόνια. Δεν την αναγνώρισα την κυβέρνηση, δεν αποκήρυξα τον κομμουνισμό, γιατί επίστευα και πιστεύω ότι μονάχα μ' αυτόν θα εύρη ο λαός την καλλιτέρευση της ζωής που περιμένει.
Μέσα στην Ακροναυπλία είμασταν αρκετοί κομμουνιστές, περίπου 600, είχαν περάσει όμως 1.000 αλλά άλλοι πέθαιναν άλλοι αρρωστούσαν από φυματίωση. Οταν μας κτύπησε ο ιταλικός φασισμός και εισέβαλαν εις την Πατρίδα μας, εζητήσαμεν να μας βγάλη η κυβέρνηση για να πολεμήσουμε. Κάναμε υπόμνημα όλοι οι φυλακισμένοι και ζητούσαμε να μας βγάλη, αντί αυτού ενίσχυσε την φρουρά και μας φύλαγαν ακόμη πιο σίγουρα. Στο μέτωπο πολέμησαν 2 αδέλφια μου, και ένας σκοτώθηκε (...) Με τους πρώτους αλεξιπτωτιστές Γερμανούς που ήρθαν έρχεται σ' επαφή η φρουρά και φεύγει και μας παραδίδει έναν έναν (...) Παρέδωσαν 2.000 κομμουνιστές στις φυλακές, ξερονήσια και στα στρατόπεδα και τον αρχηγό μας Νίκο Ζαχαριάδη από την Ασφάλεια».



Ευθυμία Πατσιά, Τηλέμαχος Βασδέκης και Κώστας Μαυρίδης, στελέχη της Στενής Αυτοάμυνας, πριν ξεκινήσουν για τον τόπο της εκτέλεσης

Στη συνέχεια, όπως αναφέρεται στην απολογία αυτή, ο Ακίνδυνος Αλβανός απέδρασε από το Σανατόριο «Σωτηρία», στις 7 Απρίλη 1943, μαζί με άλλους 55 συγκρατουμένους του Ακροναυπλιώτες χάρη σε επιχείρηση του ΕΛΑΣ2. Μετά την απόδραση, ο Αλβανός κατευθύνθηκε προς τη Μακεδονία, όπου συνδέθηκε με το Μακεδονικό Γραφείο του ΚΚΕ και δούλεψε στην περιοχή της Βέροιας. Σύμφωνα με μαρτυρίες, εκτός από τη δράση του στην περιοχή της Βέροιας, ο Αλβανός, με το ψευδώνυμο Σταύρος ή μπαρμπα - Σταύρος, εκτελούσε αποστολές στη Θεσσαλονίκη πριν από την απελευθέρωση με εντολή του Μακεδονικού Γραφείου3.

Με δεδομένο, όπως ανέφερε ο ίδιος, ότι γνώριζε τον Κικίτσα (Σαράντη Πρωτόπαπα), επικεφαλής της 10ης Μεραρχίας του ΕΛΑΣ, μπορούμε να υποθέσουμε με μεγάλη πιθανότητα ότι ο Αλβανός λειτουργούσε, εκτός άλλων χρεώσεων, και ως επαφή ανάμεσα στο στρατηγείο του ΕΛΑΣ και την Οργάνωση του ΚΚΕ στη Θεσσαλονίκη. Δεν είναι όμως βέβαιο αν, όπως ανέφεραν μάρτυρες κατηγορίας, υπήρξε εξαρχής Γραμματέας της Περιφερειακής Οργάνωσης. Τον αναφέρουν ως «Νομάρχη» επί ΕΑΜοκρατίας. Ισως αυτό να έγινε με την απελευθέρωση. Μετά το Δεκέμβρη του 1944, σύμφωνα πάντα με την απολογία, κατηγορήθηκε για το φόνο δύο Γερμανών και κρατήθηκε στη φυλακή μέχρι τη λεγόμενη αποσυμφόρηση, το Φλεβάρη του 1946. Οταν βγήκε από τη φυλακή εντάχθηκε στον παράνομο μηχανισμό του ΚΚΕ στη Θεσσαλονίκη.
Η δημιουργία και η δράση της Στενής Αυτοάμυνας στη Θεσσαλονίκη
Σχετικά με την ανάληψη της ένοπλης δράσης στο πλαίσιο της Στενής Αυτοάμυνας, εν μέσω άγριας τρομοκρατίας, ο Αλβανός δεν έδωσε ξεκάθαρη εικόνα στην απολογία του. Αυτό δεν είναι τυχαίο. Ας μην ξεχνάμε ότι τη στιγμή της δίκης, το ΚΚΕ και το ΕΑΜ ήταν ακόμη τύποις νόμιμα και η επίσημη γραμμή που εφαρμοζόταν ήταν η «συμφιλίωση» και ο «κατευνασμός» απέναντι στην κρατική τρομοκρατία και τα επίσημα αλλά και «αφανή» όργανά της. Το ίδιο το ΚΚΕ είχε πάρει αποστάσεις από την υπόθεση της Στενής Αυτοάμυνας χαρακτηρίζοντάς την «σκευωρία»4.


Επταπύργιο, ο τόπος των εκτελέσεων

Ο ίδιος απολογήθηκε τελευταίος, κάτι που τον έφερνε σε δύσκολη θέση, μιας και πριν από αυτόν μια σειρά συγκατηγορούμενοί του είχαν παραδεχτεί διάφορα, ενώ αυτοί που είχαν συνεργαστεί με την Ασφάλεια, δύο ή τρεις, κυρίως ο Διογένης Ελευθεριάδης, είχαν υποστηρίξει ότι πίσω από όλα κρυβόταν το ΚΚΕ. Ετσι, ο Αλβανός δεν ανέφερε πουθενά ότι η Στενή Αυτοάμυνα οργανώθηκε με απόφαση του Μακεδονικού Γραφείου, ως ενεργητική εκδοχή της μαζικής λαϊκής αυτοάμυνας, την οποία εφάρμοζε το ΚΚΕ ήδη πριν από το 7ο Συνέδριο, ως απάντηση στη μαζική αιματηρή βία.

Η δημιουργία της Στενής Αυτοάμυνας στη Θεσσαλονίκη τοποθετείται σίγουρα μετά το Φλεβάρη του 1946, περίοδος η οποία συμπίπτει με τις αποφάσεις της 2ης Ολομέλειας της ΚΕ του ΚΚΕ, αλλά μάλλον και μετά την επίθεση των ανταρτών στο Λιτόχωρο στις 31 Μάρτη 1946. Ισως θα πρέπει να τοποθετηθεί γύρω στο Μάη 1946. Τότε ο Αλβανός περνάει και πάλι στην παρανομία με το ψευδώνυμο Γιώργης (εξ ου και η αναφορά σε αυτόν ως Γιώργης Αλβανός).
Η δράση πάντως της Στενής Αυτοάμυνας τοποθετείται μεταξύ Οκτώβρη 1946 και Απρίλη 1947 και περιλαμβάνει δύο ή τρεις εκτελέσεις αστυνομικών και άλλες τρεις αποτυχημένες απόπειρες κατά παραγόντων του κράτους καθώς και άλλες τρεις ή τέσσερις επιθέσεις σε στρατιωτικούς στόχους ή κέντρα παρακρατικών με θύματα. Στο Στρατοδικείο παρουσιάστηκαν όλα αυτά ως «δολοφονίες» και «τρομοκρατικές επιθέσεις». Το κράτος είχε την πολυτέλεια αυτή, δηλαδή να εμφανίζει ως εγκλήματα τις ένοπλες αντιδράσεις του λαϊκού κινήματος, γύρω από το οποίο έσφιγγε δολοφονικά ο κλοιός της πολύμορφης καθημερινής αιματηρής τρομοκρατίας από τα κρατικά και παρακρατικά όργανα.
Ο Αλβανός συνελήφθη μετά από καταθέσεις συγκατηγορουμένων του και κυρίως του Διογένη Ελευθεριάδη, από τα βασικά στελέχη της Αυτοάμυνας, ο οποίος πέρασε εξολοκλήρου με το μέρος της Ασφάλειας, και για το λόγο αυτόν άλλωστε δεν εκτελέστηκε. Ο Αλβανός υπέστη άγρια βασανιστήρια στην Ασφάλεια χωρίς να υποχωρήσει. Η πείρα των παλιών αγώνων και της Ακροναυπλίας είχε σφυρηλατήσει μια για πάντα την προσωπικότητα του επαναστάτη, ο οποίος συνειδητά και ανεξάρτητα από αντιξοότητες και κινδύνους είναι προσηλωμένος στην αποστολή του, στις ιδέες του, έτσι όπως πολύ απλά και άμεσα τις εξέθεσε στο Εκτακτο Στρατοδικείο.
Ακλόνητος μπροστά στους δικαστές και στο απόσπασμα
Η δίκη της Στενής Αυτοάμυνας βαφτίστηκε από την αστική προπαγάνδα «δίκη της ΟΠΛΑ». Στόχος ήταν να συκοφαντηθεί η κατοχική ΟΠΛΑ (Οργάνωση Προστασίας του Λαϊκού Αγώνα), η οποία έδρασε ενάντια σε ναζί, δοσίλογους, μαυραγορίτες, κ.τ.λ., εφαρμόζοντας καταδικαστικές αποφάσεις του ΕΑΜ. Η ΟΠΛΑ διαλύθηκε με την απελευθέρωση και διαχύθηκε στην Εθνική Πολιτοφυλακή. Αλλη ΟΠΛΑ δεν υπήρξε.
Η Στενή Αυτοάμυνα της Θεσσαλονίκης μπορεί να συγκέντρωσε ορισμένα παλιά μέλη της ΟΠΛΑ, μπορεί επίσης να συνέπιπτε σε ορισμένα χαρακτηριστικά της, αλλά δεν αποτελεί ανασύστασή της. Οι λόγοι είναι πολλοί, μεταξύ των οποίων η διαφορετική συγκυρία και οι διαφορετικές ανάγκες του κινήματος. Το κράτος της τρομοκρατίας, αναφέροντας και συκοφαντώντας την ΟΠΛΑ, επιδίωκε αφενός να εξοντωθούν μαχητικά στοιχεία του κινήματος, αφετέρου να δυσφημιστεί ένα κομμάτι της ΕΑΜικής Αντίστασης που έχαιρε εκτίμησης στα μάτια των φτωχών και των καταπιεσμένων, έχοντας πάρει μυθικές διαστάσεις σε κάποιες περιπτώσεις.
Ο Αλβανός γνώριζε τι τον περιμένει και είχε πάρει τις αποφάσεις του από πριν. Κανένας ρομαντισμός, καμιά μεμψιμοιρία. Η στάση αυτή ξεπερνάει αυτά τα οποία ονομάζονται ηρωισμός και αυτοθυσία. Ανέλαβε προσωπικά όλη την ευθύνη για τη δράση της Στενής Αυτοάμυνας. Απάντησε σε όλες τις κατηγορίες, αλλά και στην ηθική ευθύνη που προσπαθούσαν να επιρρίψουν στη Στενή Αυτοάμυνα και στο ΚΚΕ:
«Μάλιστα εδώ στο Δικαστήριο έγινε πολύς ντόρος, ότι σκοτώθηκε ένας στο καφενείο του Μπόνου5την ημέρα του Πάσχα. Τις δεύτερες εκκαθαριστικές επιχειρήσεις τις κάνατε το Πάσχα, και σκοτώθηκαν ένα σωρό δημοκράτες. Θυμάμαι καλά και τα θεωρώ ότι η μέρα ήταν αγία, αλλά εφόσον ο αντίπαλός μας εξαπόλυσε την προηγούμενη μέρα επίθεση και χυνόταν αίμα, και μεις τι μέρα και ξεμέρα είπαμε!».
Με αυτόν τον τρόπο ο Αλβανός εξήγησε τα κριτήρια με τα οποία επιλέχτηκαν οι στόχοι της Στενής Αυτοάμυνας, ως μέρος ενός γενικότερου στρατιωτικού σχεδιασμού. Η εκτέλεση αστυνομικών αποφασίστηκε ως απάντηση στην αιματηρή βία και καταστολή, στα βασανιστήρια, στις επιθέσεις της Ασφάλειας και της Χωροφυλακής ενάντια σε αγωνιστές, αλλά και σε απλούς ανθρώπους που δεν ακολουθούσαν την εξουσία. Με το ίδιο σκεπτικό υποστηρίχθηκε η επίθεση με χειροβομβίδες ενάντια σε λεωφορείο της Πολεμικής Αεροπορίας στις 30 Απρίλη 1947, μια και η Αεροπορία βομβάρδιζε όχι μόνο θέσεις του ΔΣΕ αλλά και κατοικημένες περιοχές κοντά στις βάσεις του ΔΣΕ.
Χωρίς να δηλώσει μετάνοια ή να ζητήσει έλεος, ο Αλβανός στάθηκε ακλόνητος στα πιστεύω του: «Εγώ πάλι τονίζω ότι έμεινα πιστός στα δημοκρατικά ιδανικά που πιστεύω και δούλεψα μέχρι σήμερα γι' αυτό. Από την αρχή που μπήκα στον αγώνα δεν αγωνίστηκα για το ατομικό μου απλώς συμφέρον, αλλά για το γενικό, για την καλυτέρευση του γενικού συμφέροντος για να καλυτερέψει και το ατομικό. Φιλοτομαριστής δεν είμαι γιατί το απέδειξα στις τόσες κακουχίες και τόσα βάσανα. Εγώ τράβηξα αποφασιστικά γι' αυτό που πιστεύω για το λαό».
Με το ίδιο θάρρος, ο Ακίνδυνος Αλβανός αντιμετώπισε το εκτελεστικό απόσπασμα6. Εκτελέστηκε με την πρώτη σειρά μελλοθανάτων από τη δίκη της Στενής Αυτοάμυνας, μαζί με άλλους εννιά συντρόφους του, στις 17 Οκτωβρίου 19477. Σύμφωνα με μαρτυρίες αυτοπτών, την ώρα που τον οδηγούσαν στον τόπο της εκτέλεσης πίσω από το Επταπύργιο, ο επικεφαλής του αποσπάσματος, ανθυπίλαρχος Γκίλας, έβριζε χυδαία και λοιδορούσε τους μελλοθάνατους για την κατάληξή τους. Τότε ο Αλβανός, όπως φορούσε τις χειροπέδες, έστρεψε και τα δυο του χέρια με δύναμη στο πρόσωπο του ανθρώπου αυτού, τον χτύπησε στο πρόσωπο και του κατέστρεψε το μάτι. Βέβαια, έπεσαν όλοι οι χωροφύλακες επάνω του και τον χτύπησαν πολύ άσχημα, αλλά, πάντοτε όπως λένε, ο ίδιος δεν έβγαλε μιλιά.
Στο δρόμο τραγουδούσαν όλοι οι μελλοθάνατοι «Βροντάει ο Ολυμπος» και άλλα αντάρτικα τραγούδια. Ο Αλβανός, αν και χτυπημένος, στάθηκε περήφανος μπροστά στο απόσπασμα και έδινε θάρρος στους συντρόφους του. Οταν ο ιερέας πλησίασε τους μελλοθάνατους ρωτώντας αν θέλουν να εξομολογηθούν, ο ίδιος τον απομάκρυνε λέγοντάς του ότι δεν έχουν κάνει αμαρτίες και αυτοί που πρέπει να εξομολογηθούν είναι οι δοσίλογοι και οι συνεργάτες των ναζί.

Παραπομπές

1. ΚΚΕ, «Επεσαν για τη ζωή», τ. 7α, Αθήνα, ΚΕ του ΚΚΕ, 2008, σελ. 140.

2. Βλ. π.χ. «Ριζοσπάστης» 7-4-2001, σελ. 2, ή Β. Μπαρτζιώτας, «Εξήντα χρόνια κομμουνιστής», Αθήνα, «Σύγχρονη Εποχή», 1986, σελ. 184.

3. Σ. Γεωργιάδης, Θεσσαλονίκη η ανυπότακτη πόλη, Θεσσαλονίκη, αυτοέκδοση, 1995, σελ. 368.

4. Βλ., π.χ., «Ριζοσπάστης» 3-5-1947, σελ. 1, και 30-8-1947, σελ. 3, 31-8-1947, σελ. 3, κ.τ.λ.

5. Το καφενείο του Μπόνου βρισκόταν στη συνοικία της Τούμπας, επί της σημερινής οδού Γρ. Λαμπράκη, στο ύψος του γηπέδου του ΠΑΟΚ. Επρόκειτο για άνδρο Χιτών και παρακρατικών. Το εγχείρημα πραγματοποιήθηκε στις 13-4-1947.

6. Για τα της εκτέλεσης, βλ. «Μακεδονία» 18-10-1947, σελ. 3. Επίσης, Σ. Γεωργιάδης, Θεσσαλονίκη η ανυπότακτη πόλη, Θεσσαλονίκη, αυτοέκδοση, 1995, σελ. 368 - 369. Ο συγγραφέας αναφέρει ως πηγή έναν αυτόπτη μάρτυρα, «δεξιό».

7. Συγκεντρωμένες φωτογραφίες από την εκτέλεση, «Μακεδονία» 18-10-1947, σελ. 1. Βλ. γενικά τον ημερήσιο Τύπο της Θεσσαλονίκης της ημερομηνίας αυτής.

Γιώργος ΣΑΝΙΔΑΣ
Λέκτορας Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Λιλ
Aναδημοσίευση από το Ριζοσπάστη της Κυριακής 
13 Μάη 2018


Κυριακή, 22 Απριλίου 2018

Με τη σκέψη στην πατρίδα


ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ

Συγκινητικό θεατρικό και μουσικό ταξίδι στη ζωή των πολιτικών προσφύγων

         


«Με τη σκέψη στην πατρίδα» ήταν ο τίτλος της θεατρικής παράστασης που παρουσιάστηκε στην εκδήλωση για τη ζωή στην πολιτική προσφυγιά, το Σάββατο 21 Απρίλη, αμέσως μετά την ομιλία του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρη Κουτσούμπα και απέσπασε θερμότατο χειροκρότημα.

   Τα κείμενα ήταν της Ιωάννας Στεφανίδου, η σκηνοθεσία της Ελένης Μακίσογλου και έπαιξε η θεατρική ομάδα«Πολιτική Σκηνή» του παραρτήματος Θεσσαλονίκης της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ.

Ένας πρώην μαχητής του ΔΣΕ, που πέρασε από την πολιτική προσφυγιά και επαναπατρίστηκε, συναντά τυχαία κάπου στη Θεσσαλονίκη, το γιατρό του ΔΣΕ, που τον είχε χειρουργήσει πάνω στο βουνό όταν χτυπήθηκε με σφαίρα στο κεφάλι... Το μεγαλείο των μαχητών του ΔΣΕ αποτυπώνεται ανάγλυφα στην κουβέντα τους και συγκινεί. Από εκεί ξεδιπλώνουν θύμισες και διηγήσεις και το αντάμωμά τους γίνεται γέφυρα που μας ταξιδεύει και σε ιστορίες άλλων πολιτικών προσφύγων, όπως της Χριστίνας, που έχασε το ένα της πόδι στις μάχες και ακρωτηριάστηκε, αλλά στο νοσοκομείο «250» της Πολωνίας έβαλε πρόσθετο μέλος, γνώρισε τον άντρα της, παντρεύτηκαν και έκαναν τρία παιδιά! Ή αντίστοιχα της δασκάλας Ελένης, της ωραίας Ελένης που από τραυματισμό της είχε μείνει ένα σημάδι στο μάγουλο και που έγινε «μάνα» για μια από τις ομάδες παιδιών που στάλθηκαν στην Ουγγαρία για να γλιτώσουν από το παιδομάζωμα της Φρειδερίκης... Στη βαλίτσα της, την ώρα που ήταν στο σταθμό του τρένου, ξεκινώντας για τον επαναπατρισμό της μετά από 27 χρόνια, έλεγε ότι κουβαλάει «όλα τα εφόδια που της έδωσε ο σοσιαλισμός»!
   Το έργο μας μεταφέρει στα ωραία χρόνια, τις παροχές και τα δικαιώματα που απολάμβαναν οι πολιτικοί πρόσφυγες στις σοσιαλιστικές χώρες, ρίχνοντας ματιές σε ιστορίες όπως αυτή της πρωτοπόρας εργάτριας Τούλας, στη Βουλγαρία. Φωτίζει ότι έμενε πάντα άσβεστος ο πόθος του επαναπατρισμού, αλλά σκιαγραφεί και τα προβλήματα που αντιμετώπισαν οι επαναπατρισθέντες τον πρώτο καιρό του γυρισμού τους και την αγανάκτησή τους, που συμπυκνώνεται στην ατάκα της νοσοκόμας του ΔΣΕ Συμέλας: «Α ρε και να 'χα ένα Τόμσον!».
   Όλες οι ιστορίες βασίστηκαν σε πραγματικές ιστορίες πολιτικών προσφύγων, ενώ κάποιοι χαρακτήρες συνδυάζουν ιστορίες δυο και τριών πραγματικών προσώπων. Όλα όσα ζήσαμε, «υπάρχουν στον αγώνα μας και στα όνειρά μας για το μέλλον», αναφωνούν ένας-ένας όλοι οι ηθοποιοί στο τέλος του έργου και όλοι μαζί τραγουδούν το «Ήρωες».
                           
Το συγκρότημα «Μπουζούκι»

         

Στην εκδήλωση ακολούθησε μουσικό πρόγραμμα από ένα συγκρότημα που μπορεί να χαρακτηριστεί και «ιστορικό».
   Πρόκειται για το συγκρότημα του Συλλόγου Ελλήνων Πολιτικών Προσφύγων της Τασκένδης, με το όνομα«Μπουζούκι» που ιδρύθηκε το 1967. Οι λόγοι της συγκρότησής του ήταν πολιτικοί, για να στηρίξει τον αντιδικτατορικό αγώνα του λαού μας, τη συγκέντρωση χρημάτων, τη βοήθεια στους πολιτικούς κρατούμενους και την προσπάθεια διεθνούς αφύπνισης ενάντια στη δικτατορία. Επιπλέον, όμως, για 20 χρόνια ψυχαγωγούσε τους Έλληνες πολιτικούς πρόσφυγες της Τασκένδης, ταξίδεψε την ελληνική μουσική με συναυλίες του σε πολλές πόλεις της Σοβιετικής Ένωσης, πήρε μέρος σε Παγκόσμια Φεστιβάλ Νεολαίας και Φοιτητών και είχε και διακρίσεις. Πριν από 4 χρόνια τα μέλη του συγκροτήματος ξανασμίξανε και έδωσαν το παρόν και στην εκδήλωση της ΚΕ του ΚΚΕ στον Περισσό, παρά τα σοβαρά προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζουν κάποιοι, εκτελώντας εξαιρετικά μια σειρά αγαπημένα τραγούδια.
   Στο συγκρότημα «Μπουζούκι» συμμετείχαν οι: Ανδρέας Παπαδόπουλος (μπουζούκι), Κώστας Γκουντουβάς(μουσικός διευθυντής), Ανδρέας Παπαδόπουλος (ηλεκτροακουστική κιθάρα), Θόδωρος Παπίδης (κιθάρα - μπάσο), Δημήτρης Μητρούσης (κρουστά), Βασίλης Τσιούτσιος (πλήκτρα) και στο πιάνο ο διακεκριμένος καλλιτέχνης της Λαϊκής Δημοκρατίας του Ουζμπεκιστάν, μουσικοσυνθέτης και καλλιτεχνικός διευθυντής της ορχήστρας και ένας από τους ιδρυτές του συγκροτήματος, Παναγιώτης Μιχαηλίδης.
   Στο τραγούδι ήταν οι Ανθή Τατσιούλη, Ιουλιέτα Παπαδοπούλου και Κώστας Τριανταφυλλίδης.
 Το πρόγραμμα άνοιξε με ένα ορχηστρικό κομμάτι από το συγκρότημα και ακολούθησε ένα ποτ πουρί από τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη και του Μάνου Λοΐζου. Τραγούδια του αγώνα, αλλά και της προσφυγιάς εναλλάσσονταν, με τον κόσμο να συμμετέχει ένθερμα, ενώ αίσθηση προκάλεσαν και τα ρωσικά τραγούδια, όπως οι «Γερανοί», που μιλάει για το καθήκον των επιζώντων έναντι των πεσόντων, μιλάει για τον πόλεμο, αλλά και για την ειρηνική ζωή που όλοι θέλουμε να ζούμε, χρησιμοποιώντας του γερανούς ως ένα σύμβολο αθανασίας. Αντίστοιχα, «Τα βράδια της Μόσχας» που η ερμηνεύτρια κάλεσε το κοινό να συμμετάσχει στα ρωσικά και καθώς η αίθουσα συνεδρίων ήταν γεμάτη με απογόνους πολιτικών προσφύγων, τη συνόδευσαν εύκολα σε μια γλώσσα που γνωρίζουν, σε μια δεύτερη πατρίδα, τη Σοβιετική, που τους είχε αγκαλιάσει ολόψυχα. Και φυσικά δεν θα μπορούσε να λείπει από το πρόγραμμα η πασίγνωστη και αγαπημένη «Κατιούσα», λαϊκό ρώσικο τραγούδι από αυτά που στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν στα στόματα των στρατιωτών του Κόκκινου Στρατού και στη χώρα μας «ντύθηκε» με ελληνικούς στίχους για να υμνήσει το ΕΑΜ.
«Ένας αιώνας αγώνας και θυσία το ΚΚΕ στην πρωτοπορία», δόνησε την αίθουσα το σύνθημα μετά την ερμηνεία της «Κατιούσα», αρχικά στα ρωσικά και μετά στα ελληνικά.
   Ακολούθησαν ορχηστρικά κομμάτια από το συγκρότημα, ανάμεσά τους και ο «Ζορμπάς» που ξεσήκωσε κόσμο για χορό, ενώ η συναυλία έκλεισε με το τραγούδι του ΔΣΕ «Βροντάει ο Όλυμπος και πάλι» με τον κόσμο να χαρίζει στο τέλος το πιο θερμό του χειροκρότημα και το σύνθημα «ΕΑΜ, ΕΛΑΣ, ΕΠΟΝ, ΟΠΛΑ, ΔΣΕ, δόξα και τιμή στο ΚΚΕ», να κλείνει αυτή την πολύ ωραία εκδήλωση στο πλαίσιο των εορτασμών για τα 100 χρόνια του Κόμματος.

Σάββατο, 21 Απριλίου 2018

Βίκτορ Τσόι - Απρίλης


Виктор Чой

Μπάντα: Κινηματογράφος (Кино - СССР)

Άλμπουμ: Το αστέρι που ονομάζεται ήλιος 
(Звезда по имени солнце)

            

Δευτέρα, 16 Απριλίου 2018

Οι ψευτοαριστεροί χτύπησαν τη νεολαία-Συγκέντρωση φοιτητών, μαθητών κι εργαζομένων έξω από τη ΓΑΔΑ - Καταγγέλλουν την επίθεση των ΜΑΤ, απαιτούν την απελευθέρωση των δύο φοιτητών

             


Έξω από τη ΓΑΔΑ παραμένουν συγκεντρωμένοι φοιτητές, μαθητές και εργαζόμενοι διαδηλώνοντας και απαιτώντας από την κυβέρνηση την άμεση απελευθέρωση των συλληφθέντων, μετά την επίθεση που δέχθηκαν το μεσημέρι από τις αστυνομικές δυνάμεις, όταν σε μια συμβολική κίνηση πήγαν να αποκαθηλώσουν του άγαλμα του Τρούμαν. «Η τρομοκρατία δεν θα περάσει, του λαού η πάλη θα τη σπάσει» το σύνθημα που φωνάζουν.

Οι δυνάμεις καταστολής μετά την επίθεση προχώρησαν σε προσαγωγές δύο τραυματισμένων διαδηλωτών, οι οποίες στη συνέχεια, αργά το απόγευμα, μετατράπηκαν σε συλλήψεις. Οι διαδηλωτές είναι ο Στράτος Καρύδαςκαι ο Κώστας Φραγκουλόπουλος. Εδώ πρέπει να σημειωθεί ότι κατά τη διάρκεια της κινητοποίησης εντοπίστηκε ασφαλίτης που προσπάθησε να μπει στην πορεία αλλά η περιφρούρησή της τον πέταξε έξω.
Τα γεγονότα προκάλεσαν την άμεση αντίδραση και παρέμβαση του Χρ. Κατσώτη, μέλος της ΚΕ και βουλευτή του ΚΚΕ, στο σημείο όπου έγινε η επίθεση, σε όλη τη διάρκεια της κινητοποίησης όσο και τηλεφωνικά στον υπουργό Προστασίας του Πολίτη Ν. Τόσκα, από τον οποίο απαίτησε την άμεση απελευθέρωση των δύο -αρχικά- προσαχθέντων. Έξω από τη ΓΑΔΑ με δήλωσή του ο Χρήστος Κατσώτης ζήτησε την απελευθέρωση των δύο συλληφθεντων. Στη συγκέντρωση παραβρίσκεται και ο Θανάσης Παφίλης, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και βουλευτής.
Μετά από το σημείο αυτό ακολούθησε πορεία στην κατάφρακτη, από κλούβες των ΜΑΤ, πρεσβεία των ΗΠΑ όπου διαδηλωτές πέταξαν αυγά και συνεχίστηκε στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής (ΓΑΔΑ) απαιτώντας την απελευθέρωση των δύο συλληφθέντων. Στην κινητοποίηση το «παρών» έδωσε και η Ομοσπονδία Γυναικών Ελλάδας.
Αντιπροσωπεία των διαδηλωτών συναντήθηκε με εκπροσώπους της ΓΑΔΑ και μεταξύ άλλων καταδίκασαν την βαρβαρότητα των ΥΑΤ, χαρακτήρισαν απαράδεκτη την εμφάνιση ασφαλιτών στα νοσοκομεία που είχαν πάει οι τραυματίες και ζήτησαν την απελευθέρωση των δύο συλληφθέντων.
Οι δύο συλληφθέντες οδηγήθηκαν στα Δικαστήρια της Ευελπίδων όπου ο εισαγγελέας Χρήστος Ντζούραςδιέταξε την κράτησή τους και τους άσκησε ποινική δίωξη με τις εξής ψευδείς και ανυπόστατες κατηγορίες: Απρόκλητη φθορά αντικειμένου τοποθετημένου σε χώρο από περισσότερους, αντίσταση από περισσότερους, επικίνδυνη σωματική βλάβη σε βάρος αστυνομικού κατά την άσκηση των καθηκόντων του, εκτέλεση βιαιοπραγίας κατά τη διατάραξη κοινής ειρήνης, αντίσταση από περισσότερους και από πρόσωπο με καλυμμένα χαρακτηριστικά. Επίσης όρισε να δικαστούν αύριο Τρίτη 17 Απρίλη, στις 12 το μεσημέρι, με τη διαδικασία του αυτόφωρου.
Οι συνήγοροι των συλληφθέντων ζήτησαν να μεταφερθούν οι τραυματισμένοι συλληφθέντες στο νοσοκομείο. Ωστόσο οι συλληφθέντες οδηγήθηκαν στη Σήμανση παρόλο που χρήζουν ιατρικής παρακολούθησης με τη ΓΑΔΑ να αναλαμβάνει το ρίσκο.
Οι διαδηλωτές καταγγέλλουν την ελληνική κυβέρνηση που έστειλε τα ΜΑΤ να προστατέψουν το άγαλμα του μακελάρη Τρούμαν, πρώην προέδρου των ΗΠΑ, αυτού που αιματοκύλισε το λαό της Ελλάδας και άλλους λαούς. Καταγγέλλουν την επίθεση των ΜΑΤ που απάντησαν με ξύλο και χημικά σε φοιτητές και μαθητές που αγωνίζονται ενάντια στον πόλεμο.



Η πορεία


Το σύνθημα «Δολοφόνοι» και «Φονιάδες των λαών Αμερικάνοι» δόνησε την ατμόσφαιρα όταν η διαδήλωση έφθασε έξω από την αμερικάνικη πρεσβεία. Παράλληλα, οι διαδηλωτές πέταξαν αυγά προς την πρεσβεία.
«Όχι στον πόλεμο ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ στη Συρία. Έξω η Ελλάδα από το έγκλημα» ανέγραφε το πανό των Φοιτητικών και Σπουδαστικών Συλλόγων που βρισκόταν στην κεφαλή, ενώ φώναζαν συνθήματα όπως «Έξω το ΝΑΤΟ - Να κλείσουνε οι βάσεις - Καμιά συμμετοχή στις επεμβάσεις», «ΝΑΤΟ σημαίνει πρόσφυγες - πολέμοι»,«Ένωση και ΝΑΤΟ πολέμου συνδικάτου», «Η νέα γενιά έχει ιδανικά, ούτε πουλιέται ούτε προσκυνά», «Η νεολαία δε σκύβει το κεφάλι, μαζί με το λαό επίθεση και πάλη».
Νωρίτερα, οι μαθητές πέταξαν αυγά στην πρεσβεία της Γαλλίας και στα γραφεία της ΕΕ. Αξίζει ωστόσο να σημειωθεί ότι μπροστά και στην πρεσβεία και στα γραφεία της ΕΕ, υπήρχε ισχυρή παρουσία της Αστυνομίας και κλούβες.
Συγκέντρωση στα Προπύλαια
Το αντιιμπεριαλιστικό - αντιπολεμικό συλλαλητήριο των φοιτητών και των μαθητών ξεκίνησε γύρω τις 12 το μεσημέρι με συγκέντρωση στα Προπύλαια.
Χαιρετισμούς απηύθυναν ο Γ. Βιτζιλαίος, πρόεδρος του Συλλόγου Οικοτρόφων Νέας Εστίας ΕΜΠ, ο οποίος σημείωσε μεταξύ άλλων: «Ενώνουμε τη φωνή μας ενάντια στον πόλεμο Αμερικής - Βρετανίας - Γαλλίας στη Συρία. Ενάντια στη σφαγή του συριακού λαού από τους φονιάδες των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ. Ενάντια στις επεμβάσεις που απειλούν να τινάξουν στον αέρα ολόκληρη τη Μέση Ανατολή και την Ανατολική Μεσόγειο».
Χαιρετισμό απηύθυναν επίσης οι μαθητές Ξ. Γερμανάκος από το 3ο Γυμνάσιο Περάματος και Δημ. Βουρνάς από το 1ο ΕΠΑΛ Ζωγράφου ο οποίος μεταξύ άλλων σημείωσε πως «τον πόνο και τη δυστυχία του πολέμου την έχουμε δει στα μάτια των χιλιάδων προσφυγόπουλων από τη Συρία που είναι στα σχολεία και τις γειτονιές μας. Οι μαθητές απέναντι σε όλα αυτά δεν θα μείνουμε με τα χέρια σταυρωμένα. Δεν ανεχόμαστε να δούμε και άλλα αδέρφια μας να πεθάνουν, να μεγαλώσουν στα χαλάσματα του πολέμου, να γεννηθούν και να ακούσουν τον ήχο του πολέμου και του θανάτου».
Στη συνέχεια στο βήμα ανέβηκε η φοιτήτρια Βέρα Ασλάν, οι γονείς της οποίας γεννήθηκαν στη Συρία και μετανάστευσαν πριν χρόνια στην Ελλάδα όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε η ίδια. Όπως είπε μεταξύ άλλων: «Ο λαός της Συρίας δεν χρωστάει τίποτα για να χύνει το αίμα του για τα συμφέροντα των μονοπωλιακών ομίλων. Η πολιτική του γεννά φτώχεια - πολέμους - προσφυγιά. Άμεση συνέπεια της γενίκευσης του πολέμου θα είναι ο νέος μαζικός ξεριζωμός χιλιάδων ανθρώπων από τα σπίτια τους. Το νέο κύμα προσφύγων για το οποίο υποκριτικά μιλάνε αυτοί που το προκαλούν. Δεν έχουν να χωρίσουν τίποτα οι λαοί μεταξύ τους! Πρέπει να δυναμώσουμε την κοινή πάλη ενάντια σε όλους αυτούς που τσακίζουν τη ζωή και το μέλλον μας!».
Εκ μέρους της Γενικής Ένωσης Παλαιστίνιων Φοιτητών, ο Ραχίμ Σίχα απηύθυνε χαιρετισμό στο συλλαλητήριο σημειώνοντας μεταξύ άλλων: «Ο λαός μας όπως και ο ελληνικός λαός ξέρει πολύ καλά τι σημαίνει ΝΑΤΟ. ΝΑΤΟ σημαίνει χούντες - πόλεμοι - τρομοκρατία. Η ελληνική κυβέρνηση φέρει ευθύνη. Έχει κάνει την Ελλάδα ορμητήριο του ΝΑΤΟ για να βομβαρδίζει τους λαούς της περιοχής».
Αποφάσεις συμμετοχής στο συλλαλητήριο είχαν πάρει οι Σύλλογοι Φοιτητών: Φυσικού, ΣΕΜΦΕ, Ηλεκ. Μηχ. ΕΜΠ, Ναυπηγών, Ιστορικού - Αρχαιολογικού, Δασκάλων, Νηπιαγωγών, Τουρκικών Σπουδών, Νέων εστιών Πολυτεχνείου, Φοιτητικών Εστιών Αθηνών , ΣΤΕΤΡΟΔ ΤΕΙ Αθήνας, ΣΓΤΚΣ ΤΕΙ Αθήνας, Πολιτικών Μηχανικών ΕΜΠ, Μαθηματικό, ΣΔΟ ΤΕΙ Αθήνας, ΣΤΕΦ ΤΕΙ Αθήνας, ΣΕΥΠ ΤΕΙ Αθήνας, Οικονομικό Αθήνας, Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών, ενώ στην κινητοποίηση είχε καλέσει και η Συντονιστική Επιτροπή Μαθητών Αθήνας.
Κάλεσμα μαζικής συμμετοχής είχε απευθύνει και το Μέτωπο Αγώνα Σπουδαστών το οποίο το πρωί της Δευτέρας ανάρτησε γιγαντοπανό στην πρόσοψη της πρυτανείας στα Προπύλαια.


902.gr

Σάββατο, 14 Απριλίου 2018

Άμεση απάντηση στο νέο ιμπεριαλιστικό έγκλημα έστειλε η συγκέντρωση του ΚΚΕ

            


Άμεση και αποφασιστική απάντηση στην ιμπεριαλιστική επέμβαση ΗΠΑ, Γαλλίας και Μ. Βρετανίας στη Συρία, με την ανοχή των ΝΑΤΟ - ΕΕ και τη συνενοχή της ελληνικής κυβέρνησης, έδωσαν χιλιάδες εργαζόμενοι, νέοι και συνταξιούχοι, που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της ΚΟ Αττικής του ΚΚΕ, συγκεντρώθηκαν στο Σύνταγμα και διαδήλωσαν με πορεία ως την αμερικάνικη πρεσβεία, περνώντας έξω από τις πρεσβείες και των άλλων πρωταγωνιστών του ιμπεριαλιστικού μακελειού.

Με τα συνθήματα «Οι ιμπεριαλιστές τη γη ξαναμοιράζουν, με των λαών το αίμα τα σύνορα χαράζουν», «Εχθροί μας δεν είναι οι γείτονες λαοί, είναι οι βάσεις και οι ΝΑΤΟικοί» και «Ένας είναι ο εχθρός ο ιμπεριαλισμός» δονούσαν την ατμόσφαιρα κατά τη συγκέντρωση στο Σύνταγμα και την πορεία στους κεντρικούς δρόμους της Αθήνας. 
Στη συγκέντρωση στο Σύνταγμα, μίλησε ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας. (Δείτε εδώ αναλυτικά)

Μαζικά και δυναμικά ακολούθησε πορεία προς την αμερικάνικη πρεσβεία. Στην κεφαλή ήταν το πανό της ΚΟ Αττικής του ΚΚΕ που έγραφε: «Όχι στην επέμβαση στη Συρία. ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ ματώνουν τους λαούς. Η κυβέρνηση στηρίζει το έγκλημα» και ακολουθούσαν τα πανό των κομματικών οργανώσεων.

Το ιδιαίτερο χειροκρότημα απέσπασαν οι φαντάροι οι οποίοι συμμετείχαν στην κινητοποίηση, ενώ ακουγόταν το σύνθημα «Οι φαντάροι είναι του λαού παιδιά, έξω από τα σύνορα δεν έχουνε δουλειά».

Οι διαδηλωτές, έξω από τις πρεσβείες έκαψαν τις σημαίες των κρατών που εξαπέλυσαν τα ξημερώματα τη νέα ιμπεριαλιστική επίθεση στη Συρία και πέταξαν μπογιές στις πρεσβείες και τα γραφεία της ΕΕ, γράφοντας και συνθήματα στους τοίχους τους. 

Πρώτος σταθμός της πορείας η γαλλική πρεσβεία, στον τοίχο της οποίας οι διαδηλωτές έγραψαν με κόκκινη μπογιά «Φονιάδες των λαών», πέταξαν μπογιές στο κτίριο και έκαψαν τη γαλλική σημαία.

«Φονιάδες, ληστές, υποκριτές είναι οι Ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές», το σύνθημα που βροντοφώναξαν έξω από ταγραφεία της ΕΕ, ενώ έκαψαν τη σημαία της ΕΕ, έβαψαν στον τοίχο «Φονιάδες των λαών» και πέταξαν μπογιές στο κτίριο.

Στη συνέχεια, ο «τίτλος» του σφαγιαστή των λαών αποδόθηκε στην πρεσβεία της Μεγάλης Βρετανίας, όπου έκαψαν τη σημαία της χώρας, έγραψαν «Φονιάδες των λαών» στο μαντρότοιχο της πρεσβείας και πέταξαν μπογιές στο κτίριο.

«Φονιάδες των λαών Αμερικάνοι» και «Έξω το ΝΑΤΟ να φύγουνε οι βάσεις, καμιά συμμετοχή στις επεμβάσεις» τα συνθήματα που ακούστηκαν έξω από την αμερικάνικη πρεσβεία, όταν έφθασε η πορεία της ΚΟ Αττικής του ΚΚΕ.

Οι διαδηλωτές έκαψαν σημαία των ΗΠΑ, ενώ έγραψαν στο οδόστρωμα «Φονιάδες των λαών Αμερικάνοι» με υπογραφή ΚΚΕ και πέταξαν μπογιές πάνω από τις κλούβες της αστυνομίας προς την αμερικάνικη πρεσβεία, οι οποίες έπεσαν στον περίβολο. Την ώρα που γραφόταν το σύνθημα στο οδόστρωμα, δόθηκε «άνωθεν εντολή» να δοθεί στην κυκλοφορία ο δρόμος έξω από την πρεσβεία, κάτι που δεν πέρασε.

«Τραμπ, Μέι και Μακρόν είσαστε φονιάδες των λαών» και «Ένας είναι ο εχθρός, ο ιμπεριαλισμός», φώναζαν οι διαδηλωτές καθώς περνούσαν μπροστά από την αμερικάνικη πρεσβεία.

Ξεσηκωμός! Οι ιμπεριαλιστές ματώνουν τους λαούς-Έξω η Ελλάδα από το έγκλημα-Να κλείσουν οι βάσεις-Αποδέσμευση από ΝΑΤΟ και Ε.Ε. Πικετοφορία διαμαρτυρίας, στις 12.00, στην κεντρική πλατεία Μεσολογγίου.



ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΗ ΣΥΡΙΑ



Το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ εξέδωσε την εξής ανακοίνωση για την ιμπεριαλιστική επίθεση στη Συρία:


«Με τη σημερινή επίθεσή τους στη Συρία, οι ΗΠΑ, η Μ. Βρετανία και η Γαλλία, με τη στήριξη και την ανοχή των άλλων κρατών του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, ματώνουν για μια ακόμη φορά τους λαούς της περιοχής, καταστρέφουν και διαμελίζουν κράτη, αξιοποιώντας κατασκευασμένα στοιχεία και προσχήματα. Πραγματικός τους στόχος είναι ο έλεγχος των πλουτοπαραγωγικών πηγών, των ενεργειακών δρόμων, των σφαιρών επιρροής. Αυτός ο στόχος τους φέρνει σ’ αντιπαράθεση μ’ άλλα ισχυρά καπιταλιστικά κράτη και περιφερειακές δυνάμεις, με κυβερνήσεις που δεν τους είναι αρεστές, γιατί υπηρετούν ανταγωνιστικά σχέδια.

Η όξυνση των ανταγωνισμών, σε συνδυασμό με την τεράστια συγκέντρωση αντιμαχόμενων πολεμικών δυνάμεων στην περιοχή, φέρνει πιο κοντά τον κίνδυνο ενός γενικευμένου ιμπεριαλιστικού πολέμου, με απρόβλεπτες συνέπειες για τους λαούς τόσο της περιοχής, όσο και όλου του κόσμου. Θα αυξήσει ακόμη περισσότερο τα κύματα των προσφύγων και ξεριζωμένων, για τους οποίους οι θύτες – κυβερνήσεις και ιμπεριαλιστικοί οργανισμοί – χύνουν κροκοδείλια δάκρυα.

Επιβεβαιώνεται για μια ακόμη φορά ότι ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος αποτελεί τη διέξοδο, όταν το σάπιο σύστημα της εκμετάλλευσης και του κέρδους δεν μπορεί να λύσει διαφορετικά – με εμπορικούς “πολέμους” και αντιλαϊκά μέτρα - τα τεράστια αδιέξοδά του. Αποτελεί τη συνέχιση της πολιτικής που βυθίζει τους λαούς στη φτώχεια και την εξαθλίωση.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ έχει μεγάλες ευθύνες, γιατί μπλέκει τη χώρα ακόμη πιο βαθιά σ’ αυτό το μακελειό, για λογαριασμό του ελληνικού κεφαλαίου, που διεκδικεί συμμετοχή στη μοιρασιά της λείας και των αγορών. Συνεχίζει την πολιτική των προηγούμενων κυβερνήσεων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Παίζει ρόλο σημαιοφόρου του ΝΑΤΟ στην περιοχή. Έχει μετατρέψει τη χώρα σε ΝΑΤΟϊκό ορμητήριο, έχει προχωρήσει στην αναβάθμιση και επέκταση των αμερικανοΝΑΤΟϊκών βάσεων στην Ελλάδα. Συνεργάζεται στρατιωτικά με κράτη – δολοφόνους, όπως το Ισραήλ. Προσπαθεί συστηματικά να εξωραΐσει τον αμερικάνικο και ευρωπαϊκό ιμπεριαλισμό.

Αποτελεί τεράστια κοροϊδία ο ισχυρισμός ότι μ’ αυτόν τον τρόπο θωρακίζονται τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας, για τον πρόσθετο λόγο της διαταραχής των σχέσεων Τουρκίας – ΝΑΤΟ. Άλλωστε, η όξυνση της τουρκικής επιθετικότητας και προκλητικότητας αποτελεί κομμάτι των συνολικότερων εξελίξεων στην περιοχή. Για λογαριασμό των συμφερόντων της δικής της αστικής τάξης, η Τουρκία παζαρεύει τις σχέσεις της τόσο με το ΝΑΤΟ, όσο και με τη Ρωσία.

Το ΝΑΤΟ και η ΕΕ είναι παράγοντες ανασφάλειας, αποσταθεροποίησης κι αλλαγής συνόρων. Το ΝΑΤΟ δεν αναγνωρίζει σύνορα στο Αιγαίο. Δεν νοιάζονται για τους λαούς και τα κυριαρχικά δικαιώματα. Νοιάζονται μόνο για την προώθηση των δικών τους συμφερόντων. Κι αυτό έχει αποδειχθεί πολλές φορές στην ιστορία. Η κυβερνητική πολιτική της λεγόμενης “γεωστρατηγικής αναβάθμισης” το μόνο που κάνει είναι να αυξάνει τους κινδύνους για τον ελληνικό λαό και τις πιθανότητες εμπλοκής του σ’ έναν γενικευμένο ιμπεριαλιστικό πόλεμο.

Τώρα χρειάζεται ξεσηκωμός. Ο λαός μας πλήρωσε και συνεχίζει να πληρώνει μεγάλο τίμημα, για να ανακάμψουν τα κέρδη του κεφαλαίου. Δεν πρέπει να πληρώσει με νέες περιπέτειες και μεγάλους κινδύνους για την καπιταλιστική κερδοφορία, αφού αυτό επιδιώκεται μέσω των επεμβάσεων και των πολέμων.

Τώρα χρειάζεται να δυναμώσει ο αγώνας ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, για να κλείσει η βάση της Σούδας κι όλες οι ξένες βάσεις στην Ελλάδα, για να επιστρέψουν οι Έλληνες στρατιώτες από αποστολές εκτός συνόρων, για την αποδέσμευση της χώρας μας απ’ το ΝΑΤΟ και την ΕΕ.

Οι λαοί δεν έχουν να χωρίσουν τίποτα. Με την αλληλεγγύη και την κοινή τους πάλη να ορθώσουν τείχος στα σχέδια των ιμπεριαλιστών, να βάλουν στο στόχαστρο το σάπιο σύστημα που γεννά φτώχεια, κρίσεις, πολέμους».

Παρασκευή, 13 Απριλίου 2018

Νέα ιμπεριαλιστική επέμβαση ΗΠΑ - Βρετανίας - Γαλλίας τα ξημερώματα στη Συρία



Πύραυλοι πάνω από την Δαμασκό
Πηγή: Associated Press


Νέα ιμπεριαλιστική επέμβαση στη Συρία από τις ΗΠΑ, την Βρετανία και την Γαλλία, πραγματοποιήθηκε τα ξημερώματα.
Τουλάχιστον έξι ισχυρές εκρήξεις ακούστηκαν τα ξημερώματα του Σαββάτου στη Δαμασκό και σύννεφα καπνού φαίνονται πάνω από τη συριακή πρωτεύουσα, ανέφεραν αυτόπτες μάρτυρες στο πρακτορείο Reuters.
Η συριακή κρατική τηλεόραση μετέδωσε ότι οι δυνάμεις αεράμυνας αντιμετωπίζουν επίθεση των ΗΠΑ, της Γαλλίας και της Βρετανίας.
Για πολλές δυνατές εκρήξεις έκανε λόγο ανταποκριτής του Γαλλικού Πρακτορείου.
Σε διάγγελμά του ο Ντόναλντ Τραμπ, δήλωσε ότι οι επιθέσεις αποτελούν αντίποινα για τη χρήση χημικών όπλων από τη συριακή κυβέρνηση του Μπασάρ Αλ Άσαντ κατά του δικού του λαού. «Είμαστε έτοιμοι να συνεχίσουμε αυτή την απάντηση μέχρι να σταματήσει η κυβέρνηση της Συρίας τη χρήση απαγορευμένων χημικών όπλων», ανέφερε επίσης ο Τραμπ στην ομιλία του.
Μετά το διάγγελμα Τραμπ ακολούθησε και η επίσημη ανακοίνωση της Τερέζας Μέι η οποία δήλωσε πως εξουσιοδότησε τις βρετανικές δυνάμεις στη Συρία.
«Εξουσιοδότησα τις βρετανικές ένοπλες δυνάμεις να διεξάγουν συντονισμένες και στοχευμένες επιθέσεις για να υποβαθμίσουν τις δυνατότητες χημικών όπλων του συριακού καθεστώτος», δήλωσε η πρωθυπουργός Τερέζα Μέι.
Λίγο αργότερα και ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν διέταξε τη γαλλική στρατιωτική επέμβαση στη Συρία μαζί με τις ΗΠΑ και τη Βρετανία.

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ, SFP, «Reuters»)
 902.gr